Ey sevdiğim hasretinden prangalar eskittim sessizce
Kendi kendime konuşur oldum son günlerde
Kağıtlara yazdım çizdim, söyledim.
Zamanın bizi sürüklediği bu yanlızlık içinde gelmeni bekledim. bir de,
cevapsız suskun bırakılan, içimde büyütüp sana diyeceğim günü sabırla beklediğim cümlelerimi söylemeyi bekledim.

Ne düşünür oldun bunban bile haberim yok son günlerde
Böyle bir hale büründük ,hayat denen bu yolda beraber yürürken.

Tadım tuzum kalmadı yaşamaya dair
Umudum yok,
Hayalim tükendi,
Sevincim söndü, diyelim kısaca.

İsyankar oluyorum bazen,
Sesine hasret bırakıldığım zamanlarda.
Sevincim oluyorsun bazen,
Maziden hatırladığım kısa bir anda.
Herşeyden soğuyuşum oluyorsun bazen de
İçinde bulunduğumuz durum geldikçe aklıma.

Susarak özlemek zorunda bırakıldığımız şu durumdan çıkar al beni yanına,
Mahkum olmayalım, çaresizce yaşamak zorunda olacağımız yıllara...