Haşlanmış patatesi koymuşlar kucağına,
Bakmışlar çingenenin neler yapacağına…
Öfkelenip fırlatmış hepsini uzaklara,
Ne de olsa ‘çingene!’, düşer mi tuzaklara…

Aslını inkâr eden haramzadedir elbet!
Ruhta asalet yoksa, gel de hâline sabret…

‘Yandım Allah!’, diyerek sağa sola bağırmış,
Kıptî bakışlarıyla cinlerini çağırmış…
Yapılan iyiliği hiç mi hiç anlamazmış,
Kendinden başkasına bir an bile kanmazmış…

Aslını inkâr eden haramzadedir elbet!
Ruhta asalet yoksa, gel de hâline sabret…

Çingene bile olsan, asil davranmalısın,
Bütün sıkıntılara mutlak katlanmalısın…
İyilik yapıyorken asla göz oymayasın,
Sana yapıldığında sırt dönüp kaçmayasın...

Aslını inkâr eden haramzadedir elbet!
Ruhta asalet yoksa, gel de hâline sabret…

Asalet ne pazarda satılır, ne de yolda;
Özündedir insanın, bulunmaz şurda burda…
‘Asil azmaz, bal kokmaz!’, daima tut aklında,
İnsan bilir insanın kıymetini aslında...

Aslını inkâr eden haramzadedir elbet!
Ruhta asalet yoksa, gel de hâline sabret…

07.07.2001 (Güncelleme:04.04.2009)
(KOKTEYL adlı eserimden.)