YANGINSIN SEN SİNEMDE

Semalar sele döndü
Göklerden gelenlerle
Yeryüzü göle döndü
Yangınsın sen sinemde
Ateşin yükseldikce
Bağrımda güle döndü...

Gökyüzü sicim sicim
Arş’dan derya yağıyor
Gökyüzüye birlikte
Gözlerim de ağlıyor
Gözlerimden yağanlar
Sol yanımı dağlıyor
Kalbime çarpan damla
Seni bana bağlıyor
Damlalar feryad edip;
Gel gel diye çağrıyor.
Hasretin katmer katmer
Yar diyor; dışım, içim
Hasretin biçim biçim.

Katlandı yanan közün,
Sular seller coştukca.
Sinem çağlayan oldu
Yüreğime, gönlüme
Namın kaydolur iken;
Yağmurun ahengiyle
Düşlerim yarla doldu.
Huzura davet etti,
Şaheser iki gözün.
"Mutluluk benim" diyor
Şafağımı süsleyen
Efsane hayalin, özün.
Bülbülü kıskandırır;
Dilinde bala dönen
Tane tane damlayıp,
Seni bana getiren...
Aklımı baştan alıp;
Cezbediyor her sözün.

Sana başımı eğdim,
Damla yere değdikçe.
Seni sevmeden evvel
Kimseyi dinlemezdim...
Ben benle başbaşaydım
Tek başına yaşardım.
Kederimi, çilemi
Yapayalnız aşardım
Kolayı hiç seçmedim
Zor olana koşardım.
Dar anlar karşısında
Pes edene şaşardım.
Yalnızım, kimsesizim
Diyerek inlemezdim....
Sesine meftun oldum
Hayran oldum sendeki
Boya, pos’a, endama
Sana eğildim ama;
Veda ettim ben gama
Sesinle göğe değdim.

Semalar sele döndü
Göklerden gelenlerle
Yeryüzü göle döndü
Yangınsın sen sinemde
Ateşin yükseldikce
Bağrımda güle döndü...

Kadir DURAK

(lebiderya)

ESER YAZAR ADINA TESCİLLİDİR
KAYNAK GÖSTERİLMEDEN İKTİBAS EDİLEMEZ