Yatıp da karanlığın kucağına,
Sabahlar eyledik bunca zaman..
Hiç düşünmedik bile,
İnsan ölü gibi uykuda her an !

Gündüz baş edemediğimiz,
Karşılanmayınca bir isteğimiz.
Canımızı sıkan o ruh varya
Gece uykuda çeker gidermiş...

Yüzükoyun yorgun ve argın,
Uyuyan meğerse bedenmiş !
Sanki birbirine dargın,
Ruh ise başın alıp gidenmiş...

Zaman dolup da ruh gidince,
Artık geri dönmeyince..
Uykunun adı " ölüm" olurmuş,
O da er geç gelir bulurmuş !

Ölüm çok uzun bir uyku,
Beden yatınca çürür gider !
Düşününce biraz korku,
Kader bu, böyle yürür gider...

Ah vah eyledik yattık uyandık,
Uykuda öldüğümüzü bilmedik !
Her zaman böyle olur sandık,
Zaman dolunca öyle bir gittik ki,
Bir daha kalkıp da geri gelmedik !

Kabirde ruhumuz Cennet’i görsün,
Yetti artık, bu Dünya’nın çilesi !...
Bütün güzellikler birbirini örsün,
Güzellikler azdı , bildik bilesi !

Yüce Rab’bim (c.c) sen daima "bir" sin,
Sen işini elbette daha iyi bilirsin !