Yalvardım yakardımda almadın beni gale
Acımasızsın gönlüm sözüm yetiremedim
Onca güzel vız geldi fadime, ayşe, jale
Birine kilitlendin nazım yetiremedim

Devamlı kurcaladın bendimden çeksen elin
Tarumar ettin yıktın dursa diyorum selin
Dökmedik dil kalmadı nedirki ana dilin
Anlaman kıtmış senin özüm yetiremedim

Yerli yersiz habersiz akıverirsin taptan
Çıkmaz oldu tırnağın samandan saptan
Bitmedi beyin harbin harap eyledin toptan
İcadın çok karşık çözüm yetiremedim

Bak! uslanman adına binbir dua ederim
Senden başka olmadı inan bana kederim
Diz çöküp divanında ağlamaktan hederim
Kırk yedimde kör oldum gözüm yetiremedim

Bir kez uslu görmedim görmem eşinde
Bazı günlerin geçti bir meyhane keşinde
Koşturdun yıllar yılı hevesinin peşinde
Dermanım kesildi bak! dizim yetiremedim

Ömrüm geçti gittide fakir aklım ermedi
Çiçeklerden has çiçek elin onu dermedi
Birini çok istedin rabbim onu vermedi
Razı oldum kadere hazım yetiremedim

Sayfalarda tur attın yaprak yaprak dolaştın
Her sayfada bin kahır gözümde dolu yaştın
Yoruldum! dur dedikçe yüce dağlardan aştın
Deliler gibi koştum hızım yetiremedim

Halilim’e yazdırdın nice nice şiirler
Kusuruma bakmasın artık ustalar pirler
Taş çıkardı nameler kıskanç çıktı nehirler
Sayfalara kar yağdı yazım yetiremedim

Halil İbrahim Yıldız