Can canandan gelecek bir selama kurbandır
Dudağından dökülen her kelama kurbandır
İşte meftun gönüle zarar bile kâr olur
Yemin sayarak başlar besmeleyle sözüne
Aksinden şüphelenmek aslını inkâr olur

Bir buhranın içinde kudurdukça sükûnet
Damla damla erirmiş ruhundaki metanet
Sevda yüceldiğince cehennemden har olur
Yanar durur bu ateş külü düşmez közüne
Dayan kışın sonunda mutlaka bahar olur

Ne vardır aşktan başka özüne tesir eden
Dünyayı ters döndürüp sultanı esir eden
Çile denen imtihan yokluğunda var olur
Cemalinden gayrısı görünmezse gözüne
Neden sanırsın cihan kalbe dört duvar olur

Miadı geldiğinde üfler suru İsrafil
Karıncanın altında o gün ezilecek fil
Kimi nefesin övünç kimi hâlin ar olur
Sonsuzluğun ışığı vurduğunda yüzüne
Ne gözlerinde yağmur ne saçında kar olur

Hâlâ yenişemedi vuslat hasrete karşı
Özlemin iştiyakı kuşatıverdi arşı
Kavuşmanın hayali yüreklerde nâr olur
Yolun sonu aydınlık çıkacaktır izine
Dar gününde yanında en vefalı yâr olur

Asırlardır gerçeği anlatır defaatle
Sünnetin ehlileri kurtulur şefaatle
Her kim kendi nefsine hükmedip ağyar olur
Melekleri mest eder nur yağdırır özüne
Cennetle muştulanan elbet bahtiyar olur

İsmail Koray Şimşek