Yazamaz en kral yazarlar bile
Sana olan aşkımın öyküsünü...
Söylemez en usta ozanlar
Sana olan sevdamın şarkısını...
Kifayet etmez aşkımı yazmaya kelimeler
Dayanamaz sevdamın türküsüne
En kral kopuzlar,kemanlar...
Yer,gök sükut eder ,zebun olur
Aşkımın kudretine...

Lakin her ne zaman senin adın ansam
Seni söyler sazım
Seni yazar kalemim...
Nerden güç aldıkları bilinmez lakin
Meydan okurlar aşkınla kainata...
Aklıma ne zaman düşse o mavi gözlerin
Durgunlaşır ruhum
Suskunlaşır dudaklarım...
Lakin yanar azap içre bedenim
Hapsolur keşmekeşlere gönül...

Anlatılması zor bir his bu
Tarifi imkansız bir efsun bu...
Bakamam senden gayrısına
Kanaat getiremem seni sevmelerime..
Öyle ali öyle kutsal ki aşkın
Yüreğimden silemem ne seni ne de aşkını...


Gün biraz ağarıra tan olur
Ay biraz evrilince hilal olur
Seni andığım her an
Bana bambaşka bir ha olur
Eğer sen gelsen şu Zahid’in yanına
Bu vatan ona cennet olur
Ölüm ona bir düğün olur....

SAYGILARIMLA
M.ZAHİD AY (24.2.2009)