bir zamanlar bütün duyguların üzerinde yaşadığı bir ada varmış;
mutluluk,üzüntü,bilgi ve tüm diğerleri, AŞK da dahil
bir gün adanın batmakta olduğu haber verilmiş duygulara
bunun üzerine hepsi adayı terketmek için sandallarını hazırlamışlar.
AŞK, adada en son kalan duygu olmuş
çünkü mümkün olan en son ana kadar beklemek istemiş
ada neredeyse battığı zaman AŞK yardım istemeye karar vermiş
...
zenginlik çok büyük bir teknenin içinde geçmekteymiş
AŞK ''zenginlik beni de yanına alır mısın ?'' diye sormuş
zenginlik '' hayır alamam teknemde çok fazla altın ve gümüş var. senin için yer yok '' demiş.
AŞK çok güzel bir yelkenlinin içindeki kibirden yardım istemiş
''kibir lütfen bana yardım et!! ''
''sana yardım edemem AŞK sırılsıklamsın ve yelkenlimi mahvedebilirsin.'' diye cevap vermiş kibir.
üzüntü yakınlardaymış ve aşk yardım istemiş
''üzüntü seninle geleyim''
''off, AŞK o kadar üzgünüm ki yalnız kalmaya ihtiyacım var!!''
mutluluk ta AŞK'ın yanından geçiyormuş
ama o kadar mutluymuş ki AŞK'ın çağrısını duymamış.
AŞK birden bir ses duymuş
''gel AŞK seni yanıma alacağım''
bu AŞKtan daha yaşlıca birisiymiş
AŞK kendini o kadar şanslı ve mutlu hissetmiş ki
onu yanına alanın kim olduğunu öğrenmeyi akıl edememiş
yeni bir kara parçasına vardıklarında,
AŞKa yardım eden yoluna devam etmiş.
ona ne kadar borçlu olduğunu fark eden AŞK
bilgi''ye sormuş ''bana yardım eden kimdi?''
'' o, zaman'dı '' diye cevap vermiş Bilgi
''Zaman mı niye bana yardım etti ki'' diye sormuş AŞK
Bilgi gülümsemiş
''çünkü sadece Zaman AŞKın ne kadar büyük olduğunu anlayabilir...''kutlarım sayın şaire