Bi vefa insanı boşa sevince
Gece gündüz gözün yaşı silinmez
Sevdiğin kalbinden seni silince
Yapılan iyilik asla bilinmez

Düşersin nadanın körün eline
Dolayıp faş eder âlem diline
Bin kabahat bulur kızıl gülüne
Vefasız âşıkla yolda yürünmez

Gözü yere çalar dili incitir
Böyle sevilenden yayılmaz ıtır
Alınca başını dağlara götür
Böyle sevdalardan vefa görünmez

Bi vefa olanlar namert olurlar
Böyle sevdalılar hep dert bulurlar
Her gündüz her akşam yasa gelirler
Akıl başta olan asla sürünmez

Biz boşa, boş yere sevda çekmişiz
Mutluluk isterken keder ekmişiz
Ömür tarlasına tasa dikmişiz
Çileyle, acıyla sevda derilmez

Nankör kullarından usandım kaldım
Bende nasip aldım dersimi aldım
Sonunda anlayıp ummana daldım
Mevla istemezse nara girilmez

Şükür ki, sonunda bildim kendimi
Selleri önledim kurdum bendimi
Hakka bağlamışım artık gönlümü
Böyle âşıklardan rıza sorulmaz

Mustafa Göktekin