Çkıp el sallasam kozan dağından
Görürmü sevdiğim elimi benim
İnipte geçecek olsam sağından
Acep çevirirmi yolumu benim

Sıladan ayrıldım gurbet eldeyim
Yağan yağmurdayım esen yeldeyim
Sevdasıyla binbir türlü haldeyim
Görse sorarmı ki halimi benim

Adını demekten lal oldu dilim
Aşkından olacak gibi eceleim
Yandı kara bağrım savruldu külüm
Toplarmı saçıyla külümü benim

Sürüklenir m ola Bir rüzgâr bulup
Dağları aşarak yanıma gelip
Üzerimde yağmur bulutu olup
Yağıp kandırırmı çölümü benim

Kurduğum hayaldir gördüğümse düş
Yanıma uğrayıp bastırınca kış
Sığınmaya muhtaç bir yaralı kuş
Konup şeneltir mi dalımı benim

Ağlarsam gözümden akıp sel olup
Şu gövdemde yaprak açsa dal olup
Seher vakti penceremde yel olup
Esip aralar mı tülümü benim

İflah olacakmı bağımı bozan
Boğulur fitnenin gölünde yüzen
Nereye attınsa bul getir hazan
Vurup soldurduğun gülümü benim

Çiçek olup süslesem şu dağları
Şenlendirsem bahçeleri bağları
O eski yar olsa bal yapan arı
Konup alırmı ki balımı benim

ŞENER’im eksildim artıldım deyip
Ağır geldim ağır tartıldım deyip
Çok şükür öldüde kurtuldum deyip
Görse sevinir mi salımı benim

Ahmet ŞENER