Ben istemedim anne,ben istemedim
Ben isteyerek dünyaya gelmedim
Benim tercihim değildi yani
Gerçekten bu dünya fani..
İlk annemin kokusunu hissettim
İlk annemin göğsüne yattım
İlk annemin ağzının tadını tattım
İlk annemin gözlerine baktım..
İlk adımımı annemin sayesinde attım
Anne-baba demeyi annemden öğrendim
Hece hece konuşmayı,gülmeyi
Yani herşeyi annemden öğrendim..
Sokakta top oynamaya
Bisiklet sürmeye başladım..
O gün yine annemi dinlemedim
Koştum sokağa..
Bir oyana ,bir bu yana..
Durmadan sürdüm bisikletimi
Arkadaşlarımda peşime takıldılar..
Bir den sesler duydum
Dumanlar yükseliyordu havaya
Arkadaşlarım hepsi bir yana
Düşmüştü..
Gözlerim karardı..
Ne olmuştu bize..
’Her taraf kapkara’ diye bağırdım
Canım yanıyordu..
Herkes kaçıyordu..
Sesler yükseliyordu..
Kimi koşuyor,kimi ağlıyordu..
Annemin sesini duydum
Yine tutmuştu elimden
’Oğlummm’diye bağırıyordu..
Yine yetişti imdadıma..
Ama,gelmedi bir şey elinden
O an geçtim kendimden
O caniler varya o caniler
Canımı aldı benden
Neden yaptılarki
Bizim suçumuz neydi
Dünyaya gelmek miydi?
Top oynamak,
Bisiklet binmek miydi?
Daha okula gidecektim
Öğretmen olacaktım
Ama olamadım..
Neden?
Niye geldim ki dünyaya ben
Niye anne
Ben mi istedim?
Hayır;
Ben istemedim
Bu canilerin yaşadığı hayatı..
Asla;
BEN İSTEMEDİM ANNE...BEN İSTEMEDİM...




Gazze deki çocuklar için yazdım..
İçimiz yanıyor..Elimizden bir şey gelmiyor..
Allah yardımcıları olsun...
sıdıka emek