Bir cocuk agliyordu,

Yikilmis evler arasinda.

Oyuncak bebegini kaybetmemisti

Amaci

Degildi yemek elma sekeri.

Onun ki

Yaramaz bir cocuk kaprisi degildi

Yikintilar arasindaydi annesinin ölü bedeni.

Burasi

Gözyasi ve korkunun hakim oldugu

Caresizlik medeniyeti....


Nerden bilebilirdi,

Annesiyle birlikte uyudugu yatagin

Zehir zemberek

Ölüm dösegine dönüsecegini..


Alismisti aslinda

Ninniler yerine

Bomba sesleriyle uykuya girmeyi.

Ama

Düsünemezdi ki

Kulaklari yirtan bir sesin,

Ocaklarini söndürecegini...


Ah cocuk

Senin de hakkin degilmiydi?

Kekik yüklü rüzgarlar esliginde

Kosup oynaman.

Ucurtma ucurtman.

Gökkusagi altinda,

Yagmur damlalari ile islanman.

Senin de hakkin degilmiydi?

Balli sütünü icip

Prenses ve yedi cüceleri dinleyerek

Uykuya dalman.


Senin harabe olmus ruhuna

Safaklar dikmek istiyorum.

Bu sirtlan yürekli

Kinden pas tutmus insanlar adina

SENDEN ÖZÜR DiLiYORUM.....



Selda ucar