Sesler soluğunu yitirmişti.
Ardımdan gelen ayak seslerini kokluyordum.
Önce saçlarımda gezindi,
ellerime dokundu.
Gözlerime baktığında;
Karanlığın cambazı oynuyordu koynumda..

Mumlar yakılamıyordu.
Her sönen kibritin kokusu,
duvarlarıma yapışıyordu.
Asiliğim damlıyordu,
her bir saç telimden.
Yoklarım sızıyordu tenimden..

Tavanı bile süzemiyordu bakışlarım.
Kıvrılışıma kapanmıştı göz kapaklarım.
Sessiz bir uykuyu arıyordum...


Karanlıktı.
Ses(n)sizlikti.


Martılarımı vurmuştum okyanus üstü..
Yapraklarım dökülmüştü dallarımdan.
Avuç içimi kaybetmiştim,yoktu..
Kelebek ölüleri gizlenmişti sandığıma,
kapağını açamıyordum..

Çarşafıma dolanmıştı.
Yastığıma damladı sonra..

Bir gölge gibi sindi,
Sessizdi..
yoktu bile ayak sesi..
Sorsalar;çizemezdim robot resmini.

Aynada gördüm aksini;
Yalnızlıktı..

Gittin,geldi..
Geldin, gitti..