Sormayın dostlarım bana o günü
Kalibm parça parça kırılıyordu
Keşke görmeseydim ben o düğünü
Sevdiğim ellere veriliyordu

Yazmaz kitabımda bir gönül yıkmak
Kaderimde varmış ayrılık çekmek
Zurna eşliğinde yüzlerce tokmak
Sanki yüreğime vuruluyordu

Sakin ol diyorlar nasıl olayım
Kendimi kaybettim nerde bulayım
Yüreğime yazdım nasıl sileyim
Aşkımın defteri dürülüyordu

Simsiyah bir bulut belirdi birden
Göz yaşlarım farksız oldu nehirden
Duramadım kaçtım olduğum yerden
Dağlar ortasından yarılıyordu

Kıyıpta bir kere koklamadığım
Bir derdine bin dert eklemediğim
Helalim olmadan okşamadığım
Saçları taranmış örülüyordu

Gelen misafirler ağırlanıyor
Gitmek isteyenler uğurlanıyor
Gözler sürmelenmiş kına yanıyor
Artık son hazırlık görülüyordu

Eller düğün etti bense yastaydım
Çaresiz kalmışım bir kafesteydim
Kesildi dermanım son nefesteydim
Sanki can boğaza deriliyordu

Dönmemek üzere gitti gidenim
Geride mecnuna çevrilen benim
Bir kemik bir deri kalan bedenim
Ateşler üstüne seriliyordu

Ağlayıp güleni seçmeyen zaman
Sırrını kimseye açmayan zaman
Saati şaşırdı geçmeyen zaman
Sevda yokuşunda yoruluyordu

Görünmüştü artık gurbetin yolu
Yürek paramparça göz dolu dolu
Bu şeneri gören zannetti deli
Garibim köyünden sürülüyordu


Ahmet ŞENER