Zamanlarının büyük bir kısmını para kazanmak ve saklamakla geçiren insanlar sonunda, en çok istediklerinin satın alınamayacak şeyler olduğunu anlarlar.
Paylaş
Gamımla yoğrulurum, bilmiyor yarim ne çare, Hüzün dolan şu gönül şimdi dert dolar virane, Yanıp durur yüreğim tütmüyor neden bu hane, Zalim değil de nedir söyle sevdiğim şu kadın.
( Me fâ i lün, Fe i lâ tün, Me fâ i lün, Fe i lün )
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Sevdiğim şu kadın şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Sevdiğim şu kadın şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
üstad şiir çok güzeldi hr ne kadar davut gardaşımız beğenmese de eeee herkes beğenirse şiir bir kalıba sıkışmış olmaz mı zatn her bakan başka görecek ebe selametlerle
Beğenmedim demedim. Sadece ufak tefek gözden kaçan aksamalara dikkat çektim. Bilakis; aruz ile yazmaya çalışanlara çok büyük saygım - sevgim vardır. Kolay değildir aruzla yazmaya çalışmak.
"Uzun ve kısa hecelerin mısra içinde ve devamında da tüm şiirde uyumlu bir şekilde istifi" diye özetleyebileceğimiz aruz vezni göze değil, kulağa hitab eder. Aruz vezni ile yazan şairlerimizin döneminde Arap alfabesi kullanıldığından, bunu anlatabilmek çok kolaydı. Ama şimdi -latin alfabesi ile- bazı zorluklar var. Bazı kelimelerdeki bazı heceler yazarken açık gibi görülür, aslında kapalıdır. Mesela; "LEYLA" kelimesi. "A" nın üzerine ister şapka koyun, ister koymayın; açık gibi görünen ikinci hece aslında kapalı bir hecedir. Bu kelimeyi aruzla yazılmış bir şiirde kullanırken ikinci heceyi kapalı olarak almak zorundasınız. Haa, zihaf yapar kısa okurum açık olur" derseniz o başka. O zaman da aruz kusurlarına çokça düşmüş olursunuz ki, bir şiirde 3-4 ten daha fazla imale-zihaf kusur sayılır.
Bu şiirinizde; ilk mısra sonundaki "yârim ne çare" ifadesine bir bakalım. "yârim ne çâre" _ _ . _ _ Oysa siz, "yâ" hecesini de, "çâ" hecesini de açık kabul etmişsiniz. O kıtadaki kafiyeyi oluşturan kelimelerin hepsinde de, sondan bir önceki heceler açık değil, kapalıdır. "ne çâre" "virâne" "bu hâne" Yani bu tef'ileler "fe i lün" değil, "fe û lun" ( . __ __ ) veznindedir.
"Zalim" kelimesinin ilk hecesi, "gamımla" kelimesinin ilk hecesi, "halen" kelimesinin ilk hecesi, "hala" kelimesinin her iki hecesi -tabii eğer babanızın kızkardeşini kasdetmediyseniz-, "mecnunum" kelimesinin ortadaki hecesi açık değil, kapalı hecelerdir. Bir de; "değilde" derken "-de" eki ayrı yazılır. "sever'mi" ve "bilir'misin" derken de tek tırnak kullanmadan "mı, mi, mu, mü" soru ekleri ayrı yazılır. "sever mi?", "bilir misin?" şeklinde.
Yanan gönüldeki bir aşksa, neyleyim kadere, Gönül viran diye, aşkkımla düşmüşüm kedere, Yanıp durur yüreğim mecnunum sever’mi diye, Zalim değilde nedir söyle, sevdiğim bu kadın.
Şiiriniz vezin ve içerik olarak harika olmuş. Sahifenize uğramakla,bu şiiri okumakla çok mutlu oldum. Şairim zatem sevgililer hep zalim olur bize bu güzel şiirleri yazdırırlar. Kutlarım duyarlı yüreğinizi.Saygılar.