Susuz bıraktın yar susuz her zaman
Kuruttun sen beni dala döndürdün
Ey vicdansız sende yokmudur iman
Rengini kaybetmiş , al’a döndürdün

Kırıldı kanadım kırıldı kolum
Nere gitsem nere kesildi yolum
Hep boşum olduda , olmadı dolum
Yarı yolda kalan , sal’a döndürdün

Gölgede kalmış vah , boynu bükülmüş
Açar açmaz yaprakları dökülmüş
Sanki tam kökünden , hemen sökülmüş
Zamansız sararmış , gül’e döndürdün

Orrda burda bakgör , dağa ve taşa
Dolandım durdum ben , vallahi boşa
sırtımı getirdi bir anda tuşa
Bir baharda coşan , sel’e döndürdün

Savruldum savruldum , ben hep aşşağı
Fırtınaya kaptırdım bende kuşağı
Kaptırdım ben adeta ekin başağı
Dağda esen sert bir , yel’e döndürdün

Nihar der vahki vah çıkmıyor sesim
Kalmadı dünyada , artık hevesim
Kesildim ben şu an , bak kesim kesim
Lal olmuşda susmuş , dil’e döndürdün
__________________________________nihattan