Şair de biliyordu elbet menekşenin kokusuz olduğunu.
Ama vazgeçmedi.
"Bir menekşe kokusunda seni aramak var ya" demekten.

İşte böyle bir umut bu.
Her yüreğin harcı değildir imkansızı sevmek.
Bilirsin ki yok.
Ama yine de ararsın.
Çünkü aramak, bulmaktan tatlıdır bazen.

Beni ne kadar değiştirdiğini biliyor musun?
Aşkın, sevginin anlamını öğrettin bana.
Ömür hazineme ilkbahar gibi geldin.
Kurak topraklarıma yağmur oldun.
Öyle güzel, öyle enteresan hayallerle bir hayat yaşattın ki...

Gözümde güneş farklı doğdu.
Geceler kısa, sabahlar uzun geldi.
Bir kelimene günlerce yaşadım.
Bir bakışına yıllarca sabrettim.

Ölene dek asla unutmayacağım.
Seninle tattığım o ilkbaharı.
Seninle kurduğum o imkansız düşleri.
Seninle, kokusuz bir menekşeye koku biçtiğim günleri.

Belki menekşe kokmadı hiç.
Ama ben sende cennet kokladım, sevdiğim.

Ve bu yüzden;
İmkansızı sevmek her yüreğin harcı değil.
Ama ben harcadım kendimi.
Ve pişman değilim.

Dinçer Dayı