Derlerse, dünyadan başka bir yerde
Mekanın hazırdır, çekip giderim
İnsanlık, muhabbet varsa o yerde
Nevruz ateşini yakıp giderim

Tozpembe denilen hayat yormakta
Bir kötü, bir iyi günde varmakta
Çarpan yürek yavaş yavaş durmakta
Sızıntı kalsam da akıp giderim

İnsan var servete, hayata aşık
Yaşantısı, saçı gibi dolaşık
İnsanın kafası olmuş boş beşik
Sallasam uyurlar çıkıp giderim

Göz görmedi zahmet verdim özüme
Acı sözün dostum desin yüzüme
Dünya süsü evlat oğul, kızıma
Dünya gözü ile bakıp giderim

Emanet verilmiş can çeker acı
Bilen varsa desin nedir ilacı?
Ana yok can desin, ağlarsa bacı?
Feleğe kazığı çakıp giderim

Beklerim bu film koptu kopacak
İnsanlık dolmalı ev, eşik, ocak
Bizden selam olsun dost kucak kucak
Akıldan zorum var bıkıp giderim

Dilleri pek şirin, yaptığı acı
Sırtından vururmuş insanın pici
Garibe yetermiş zalimin gücü
İçimdeki zehri döküp giderim

Neylesin Emircan neylesin hayat
Böyle gelmiş sonu vardır nihayet
Vazgeçilmez bir yürekse ihtiyat
Bedenden yüreği söküp giderim
22.8.2026 Emir Şıktaş