Dostlarım var deyip güvendiğim an,
Anlayıp dinlerler dediğim o an,
Kalbin en derininde beslediğim an,
Yazıklar olsun ki sana diyenler.

Ne ilk ne son oldu senin hatan da,
Bir bakarsın kırılır hayat dalın da,
Pişmanlık birikir her an kafanda,
Yazıklar olsun ki sana inananlar.

Aceleyle işe koşuşturursan,
Derme çatma yapıp yapıştırırsan,
Kör bir güven ile tutuşturursan,
Yazıklar olsunu duyar olursun.

Sözler dizilerek gelir diline,
Bakmazlar kederli, dertli haline,
Herkes katlanır mı kendi fiiline,
Yazıklar olsun der, kopar curcuna.

Dönülmez yollarda yara alırsın,
Sabah umutlanır, akşam yanarsın,
Kendi hatalarınla kalakalırsın,
Yazıklar olsunu duyar olursun.

Üstüme akbaba gibi çökerler,
Sanki kemiğimi, etim sökerler,
Yine ayağıma çelme takarlar,
Yazıklar olsun der, kulak çınlatır.

Dostu ve düşmanı tanır olursun,
Düşsen de ayağa kalkar durursun,
Koşup merdiveni tırmanırsın da,
Yazıklar olsunu duyup kaçarsın.

Hayat öğretir dostu düşmanını
Güvendiğin dağların yıkılır mı,
Söz ağızdan çıkınca dost saklar mı
Yazıklar olsun, sahip olamayana

Cebirin Defteri 19.Ağustos.2026 Altıntaş / Kütahya