0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
38
Okunma
Her doğan gün bana ayrı bir sövgü,
Hayatın dertleri ruhumu sıkar.
Zamanın bağrında solarken övgü,
Ölümün korkusu içime akar.
Akreple yelkovan keyfimi bozar,
Saniye başımda tik tak sesidir.
Aynalar yüzüme çizgiler kazar,
Gençliğin kaybolan son nefesidir.
Nerede o tombul, o masum çocuk?
Kim vurduya gitti koca bir ömür.
Gelecek karanlık, çaresiz, soğuk,
Geçen her bir günle umut gömülür.
2009, Kozyatağı
(Kültür ve Sanat Dergisi, sayı 32)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
