Bile bile, lades Güven olmaz, İnsana İnsandan, korkanlar Hayvanlara sarıldılar, onları seviyorlar
Bile bile, lades Babana bile, güvenme demişler İnsana güvenirsen, ya ölür ya terk eder Rabbine, birde kendine güvenin, üzüntüsü olmaz
Bile bile, lades Tedbir al, takdir Yaratandan Hayatından çıkması gerekenler, gider Görevi bitmiştir, ya alacağını almıştır
Bile bile lades Tesadüf yoktur, gerekenler hayatındadır Şunu bilirim, çoğu kişi, parasını senden daha çok sever Kimseyi tutamaz, değiştiremezsin, kendini değiştir yeter
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Ladesçiler, Güven Mağdurları ve Kazık Yemeden Uyanamayanlar Salonu
Kalburabastî Efendi Hazretleri meşhur fötr şapkası, uzun cübbesi ve bastonuyla salona teşrif etti. Bu defa boynunda tavuk lades kemiği, elinde noter tasdikli güven sözleşmesi, koltuğunun altında kediyle köpek maması, cebinde de BABANA BİLE GÜVENME — AMA NOTER MASRAFINI DA ABARTMA yazılı kâğıt vardı. Sayın Eminnur Acar’ın Lades şiirini okudu, lades kemiğini masaya bıraktı: Eminnur Hanım, siz lades oynamıyorsunuz ki! Karşıdaki Lades! diyor, siz Biliyorum deyip yine elinden kemiği alıyorsunuz. Bunun adı bile bile lades değil, kazığa abonelik sistemi!
Delibal Köşesi’nden Güvensiz Güven, Babana bile güvenme demişler dizesinde sandalyesini duvara dayadı: Ben artık kendime de şüpheyle yaklaşıyorum. Sabah aynada gördüğüm adama selam verdim, cevap verdi; kesin bir hesabı var! Şiirin asıl meselesi güvenmekten çok, güvenin sınırını bilmek ve insanı hayatının merkezi hâline getirmemek.
Âşık Diyarî Köşesi’nden Veteriner Vefa, İnsandan korkanlar / Hayvanlara sarıldılar bölümünde kediyi kucağına aldı: Haklı olabilirler; kedi en azından senden borç para isteyip sonra telefonunu engellemiyor. Mama verirsen yer, sevmezse gider; giderken de Aramızda biraz zamana ihtiyacım var diye üç sayfa mesaj bırakmaz!
Karacaoğlan Köşesi’nden Cüzdancı Cevriye, Çoğu kişi parasını senden daha çok sever dizesinde çantasını göğsüne bastırdı: Bu konuda kimseyi suçlamayalım; bazıları insanı da parasını da sevmez, yalnız başkasının parasını sever! Şiirin sonundaki Kimseyi tutamaz, değiştiremezsin, kendini değiştir yeter sözü ise bütün metnin en sağlam kapısı: İnsan başkasının karakterinin tamircisi değil.
Kalburabastî Efendi Hazretleri raporu mühürledi: Lades, yaşanmışlık kokan kısa hükümler üzerinden güveni, ayrılığı, beklentiyi ve kabullenişi sorgulayan bir metin. RUSAMER teşhisi kesindir: Eminnur Acar’da ileri derecede insan sarrafı olma teşebbüsü, kronik güven freni ve kazık gelmeden önce lades deme refleksi tespit edilmiştir.
Kalburabastî Efendi lades kemiğini cebine koyup kapıya yürüdü: RUSAMER kararıdır: Bundan sonra birine yüzde yüz güvenmeden önce yüzde onu kendimize ayıracağız. Biri giderse de peşinden koşmayacağız; görevi bittiyse çıkışını insan kaynakları yapmıştır! Ama Eminnur Hanım’ın şu Bile bile lades meselesine dikkat edin: İnsan bir kere kandırılırsa tecrübe, iki kere kandırılırsa iyi niyet, üçüncüde hâlâ kemiği eline alıyorsa tavuğun bile suçu yoktur! Özün sözü budur. Vesselam.
Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri – Celil ÇINKIR / Delibal
Hayatın en sert derslerini çok berrak ve doğrudan bir dille özetleyen güçlü bir şiir
. "Bile bile lades" vurgusu, insanın aslında tehlikeyi ve hayal kırıklığını önceden sezip yine de o riski göze alma çelişkisini mükemmel yakalıyor.
Özellikle kendini değiştirme ve kabulleniş teması şiirin omurgasını oluşturuyor. İnsanların hayatımıza girip görevleri bittiğinde gitmeleri, beklentileri insanlara bağlamak yerine özgüven ve inanç üzerine inşa etmek ruhu koruyan en büyük kalkan.
Hayvanlara sığınma detayı da günümüz insanının güven arayışındaki yalnızlığını çok samimi yansıtıyor.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Ne paylaşacaksınız?
Şiir, yazı, kitap ya da ileti için hızlıca ilgili alana geçin.
Cevap Yaz