Bir engelli ağaç

Ben şehir ağacıyım
Kesilmedik dalım kalmadı
Her taraf gökdelen göklere yolum kalmadı
Elim kalmadı
Ayağım zaten yoktu
Kuşlar dilimdi dilim kalmadı
Kovulduğumun farkındayım
Gitmeyeceğim şehir köklerimi bırakacağım
Ey insanlar her depremde yıkılan evleri sevdiniz beni kovdunuz
Şu toprağa benden sadık dost mu var

Ben şehir ağacıyım,
Otobüsleriniz çiğnesede köklerimi
Köklerimi bırakacağım gitmemi beklemeyin...

Köklerim ayaklarımdır ayaklarım gitmk istemiyor
Köklerimi bırakacağım gitmemi beklemeyin...
Kanatlarım olsa göçerdim ben gidersem kim getirir geri
Köklerimi bırakacağım gitmemi beklemeyin...

Anlayın beni benim kadar hanginiz sevdiniz toprağı
Kuşlardan önce kaçacaksınız ey evler ilk depremde...
Köklerimi bırakacağım gitmemi beklemeyin...
Seviyorm aşığım şu toprağa karasıyla kavgaya aşığım şu toprağın
Güzelliğe taşoyorum ben de şu toprağı
Köklerimi bırakacağım gitmemi beklemeyin...

Hamdi oruç