Artık kendime göre bir dünyam var.
Kapısı dar,
penceresi az,
ama içi tertemiz.

Çoğuna uzak,
laf kalabalığına uzak,
ikiyüzlülüğe uzak.

Ama dürüst olana yakın.
Mert olana yakın.
İçi dışı bir olana yakın.
Sözü özü bir olana canım feda.

Kendi kafama göre yaşıyorum.
Kendi kurallarıma göre.
Saatimi ben kuruyorum,
yolumu ben çiziyorum,
sınırımı ben çekiyorum.

Çünkü başkasının kuralıyla yaşayınca
bedelini ben ödedim Dayı.
Onların alkışıyla doymadım,
onların yargısıyla aç kaldım.

Yani sözün özü:
İlişmeyin bana.
Kendi işinize bakın.
Beni rahat bırakın.

Ben zaten kendi yaralarımı sardım.
Gece gece kanamayı durdurdum.
Kendi savaşımı verdim.
Kimseye sormadan kaybettim,
kimseye sormadan kazandım.

Kendi huzurumu kurdum.
Tuğlasını sabırla,
çimentosunu yalnızlıkla.
İçinde misafir az,
ama gürültü hiç yok.

Beni bozmayın.
Çünkü ben bu düzeni kurana kadar
çok yıkıldım.

Şimdi iyiyim.
Eksik ama tamım.
Yalnız ama kalabalığım.

Dokunmayın.
Dinçer Dayı