Göğünün başındaki bu duman da ne Filistin?
Bu halini görüp de sesiz kalan taş olsun

Nasıl anlatayım ki halini Ey Kudüs
Dört bir yandan kuşatılmış şehir gibisin
Hiç tadın yok gene zehir gibisin
Öyle dolusun ki nehir gibisin
Sel olup çağlayarak,esaret bendini yıkasın
Nehirden denize uzanarak özgür olasın var.

Nasıl anlatayım ki hâlimi, ey Gazze...
Esaretinden dolayı bedenim zindan gibi,
Yüreğim içinde bir mahkûm.
Gülüşlerim prangaya vurulmuş,
Ruhum dikenli tellere takılı.
Öfkem avluda voltada
Sen işgal edilirken,
Vicdanım ölümün eşiğinde.

Ey benim, acısına yenildiğim Filistin...
Yeter artık, kurula gözyaşlarını.
Göz yaşların Nuh Tufanı’na
Güzelliğin Hz. Yusuf’a
Çilen Hz. Yakup’a
Sabrın Hz. Eyyûb’a
Cesaretin ise Hz. İbrahim’e denk
Bu yüzden mağlup edemez
Böyle asil blr milleti hiç bir cenk

Bu topraklarda özgürlük
Ölümüne bir dava imiş
Esas esaret altında olanlar
Haksızlık ve zulüm karşısında
Sessiz kalanlar imiş
Şimdi siz mi özgürsünüz
Biz mi esiriz bilemedim.

Bu coğrafyada Firavunlar değişti,
Ama zulmün şekli hiç değişmedi.
En ağır bedeli ise
Henüz alfabeyi öğrenemeden
Adı yoklama defteri yerine
Soğuk bir mezar taşına yazılan
Çocuklar ödedi.

Bu kaçıncı yıkılan ev?
Bu kaçıncı sönen ocak
Bu kaçıncı kan kızılı sabah?
Mazlumun zalimden hakkını alması için
İlla kıyametin kopması mı gerek?
Vicdanların yeniden dirilmesi için
İlla sûra üflenmesi mi gerek.?

Tarih bize gösterdi ki;
Bedir’de iman, Malazgirt’te cesaret,
Kürşat ve kırk çerisinde kararlılık,
Fatih’in gemileri karadan yürütmesinde
ise büyük bir irade vardı.

Ama hepsinden önemlisi
Onlarla bizim aramızdaki fark
Bizim yaşamayı sevdiğimiz kadar
Onlar ölümü seviyordu.

O yüzden
İnananlar için
Ne orantısız güçler
Ne aşılmaz yollar
Ne de çizilmiş sınırlar bahanedir.
Çünkü iman varsa imkân da vardır,
Müminler için nusret yakındır.

Ey Filistin görünen o ki
Bu onurlu mücadelenizden
Korkaklık,ar ve dünya bize,
Cesaret,şan ve ahiret size kaldı.