Özlüyorum SEN’İ can’ım...
SEN’li dünyanın
SEN’siz bu şehrinde,
SEN’siz güne başlamanın
kabus dolu yalnızlığı var.

Ulaşamıyorum SANA.
Haber alamıyorum senden.
Hayalin hep gözümün önünde...
Elimi uzatıyorum ama tutamıyorum.
Parmaklarım boşlukta kalıyor.
Yüreğimde ise,
beni yakan katran karası SEVDANIN
kor ateşi var.
Yanıp tutuşuyorum.

Son bir çare...
Umut kırıntılarını avuçlayıp
SANA sesleniyorum ey Sevgili:

SEVDAN yüreğimde,
HASRETİN canıma,
VUSLATIN ömrüme bedel olsa da...
SEN benim SABRIMIN sonu,
KALBİMİN yolusun.

Gidemezsin.
Çünkü ben SEN’siz
hiçbir yere varamam.
Kalmak zorundasın.
En azından yüreğimde.
En azından duamda.
En azından "iki çay" dediğim
o boş sandalyede.

Sadakatim yeminimdir.
Özlemim şahidimdir.
Sevdam kefilimdir.

Gelmesen de,
ben SEN’den vazgeçmedim.
Vazgeçmeyeceğim.
Dinçer Dayı