Belki de hayatımızı değiştirecek insanlar,
yolda yürürken sessiz sedasız geçmişlerdir yanımızdan.
Bir selam, bir bakış kadar yakın,
bir ömür kadar uzakta...

Her kalp yarım bir şarkı söyler,
tâ ki
bir başka kalp
o şarkının eksik kısmını söyleyinceye kadar.

Kimisi öfkeyle geçer, kapıyı çarpar.
Kimisi hasretle geçer, iz bırakır.
Kimisi dermanla geçer, yarayı sarar.
Kimisi imtihanla geçer, adam eder.

Kimi gelir elini tutar, "kalk" der.
Kimi gider, "ayağa kalkmayı" öğretir.
Kimi susar, en gürültülü dersi verir.
Kimi konuşur, ömürlük duayı bırakır.

Ve biz...
Kaçırdıklarımızla pişman,
kavuştuklarımızla şükür,
kaybettiklerimizle olgun,
bulduklarımızla çocuk kalırız.

Çünkü Dayı,
hayat dediğin;
yanından sessiz geçenlerle,
içinde gürültü koparanlardı.

O yüzden...
Yanından geçene selam ver.
Kalbinin yarım şarkısını dinle.
Belki o, senin nakaratındır.
Dinçer Dayı