0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
272
Okunma
Aman yavaşla kalbim,
ben sana yetişemiyorum.
Koşturacak ne var?
Her nefeste adını anar,
kalbim sessizce...
Rüzgar getirdi sesini bana.
Viraneyim.
İnan dermanım bitti.
Gönlüm soğudu.
Kalbim yanaşmadı.
Yavaşla diyorum sana,
duymuyor musun?
Bir heves uğruna,
bir hayal uğruna,
nereye bu kadar koşuyorsun?
Adını sayıkladığın,
sesini beklediğin,
o da duymuyor seni.
O da koşmuyor ardında.
O zaman neyin acelesi bu?
Yavaşla kalbim.
Yorulduk.
Tükendik.
Derman bitti.
Gel otur şu virane gönlümün eşiğine.
Rüzgar getirsin sesini,
getirmezse de dert değil.
Artık koşmuyoruz.
Çünkü biliyorum ki...
koşarak varılmayan yerler var.
Ve senin adın da,
onlardan biriymiş.
Yavaşla kalbim.
Ben sana yetişemiyorum.
Dinçer Dayı
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
