Olur olmaz şeylere takılıp üzülme...
Sonra takılır kalırsın elâlemin prangasına.

Aç kurtlar, dili dikenli çakallar kol geziyor ortalıkta.
Senin nazlı canın kimin umurunda?
Kimse değil.

Kalk.
Hadi ikinci kez söylemem.
Tutmam elini, taşımam yüreğini.
Kendi yükünü kendin taşırsın.

Kalk, hazırlan.
Öyle aval aval takvim yapraklarına bakma.
"Yarın, sonra, bir gün" deme.
Bugün.

Nerede bıraktıysan hayallerini,
yarım kalan heveslerini,
pes etti diyenlere inat tut yakasından.
Tozunu sil, ayağa kaldır.

Pes etme.
Çekilme kenara.
Daha gün görmemiş güzel gönlünde,
el değmemiş ümitlerin var senin.
Daha söylenmemiş şarkıların,
görülmemiş yolların var.

Kalk dedim...
Hadi nazlı canım, kalk.
Beni kırma.
Birazcık hatırım varsa.

Bu sabah da "Yelkenler fora!" diyelim.
Rüzgar nereden eserse essin.
Dümen sende.
İstediğin yöne.
Ve elbette ki...
Öncelik umuda.

Çünkü düşmek serbest,
kalkmak farz.
Ve sen...
henüz bitmedin.
Dinçer Dayı