1
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
62
Okunma
Bakıyorum hayata, bir tuzak.
Her gün aynı perde, aynı sokak.
Cebimde eksik hep birkaç yaprak.
Bugünü yaşıyorum, biraz da yasak.
Bir banka oturdum, akşam sessizdi.
Yüzler değişti, kimse beni görmedi.
Kalabalık geçti, yalnızlığım geçmedi.
Adını koyamadığım bir yük taşıdım.
Aşk değil mi kalbin durağı?
Bir liman değil mi gecenin sabahı?
Yoksul bir umut yaşar içimde,
Bekliyorum, gelmeyen yarının peşinde.
Sessiz kalplerin saklı yaraları,
Gülen yüzlerin de geceleri var.
Demek ki dert seçmiyor insanı.
Eksik olan belki de hayatın anlamı.
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz