Bu dizeler, derin bir melankoli, empati ve hayatın akışına duyulan buruk bir farkındalık taşıyor. Şiirinizdeki temalar ve öne çıkan duygu geçişleri oldukça etkileyici:
​
Dış dünyaya, toplumsal gerçeklere ve yetim, ağlayan çocuk gibi masumiyetin zorluklarına yönelen merhametli bir bakış var. Duayla karışık bir hüzün hissediliyor.
​
İç dünyaya dönülüyor. Çocukluğun tazeliği ile hayatın yıpratıcılığı karşılaştırılıyor. Ayna imgesi, insanın kendi fani varlığıyla yüzleştiği en güçlü anlardan birini temsil ediyor.

​ Dede figürüyle gelen sıcak bir anı, zamanın acımasızlığıyla kırılıyor. Gençliğin geride kaldığını hissetmek ve bunun getirdiği o sessiz gözyaşı...

​Bir "yaz akşamı" parantezine alınan bu üç kıta, akşam karanlığı çökerken insanın üzerine çöken o hüzünlü sorgulamayı çok duru ve samimi bir dille aktarmış.

Kaleminize ve yüreğinize sağlık.