1…nicedir yoksun
yüzünü buruşturduğun
haritadan sildiğin çizgiler yok ortada
bir yosun gibi sarıyor geceyi keder
başı önüne düşüyor
dilek ağacının şu önünde durduğum
nefes al bari süveyda
damla damla yakma beni
istanbul gibi ortada bırakma beni

uzak dur demiştin evet unutmadım benden
siyah beyaz bir dünyayım ben
yokluğun fotografı
şeytanın o talihsiz gafı
beni mi düşüneyim seni mi
bu hissizlik kemiriyor bedenimi

ah süveyda üç noktam
ah sevgili uç noktam
kızınca neden saçlarını tarar
biliyorum biliyor musun artık kızlar
sensizliğe sarılmayı senden
birbirine sahip çıkmayı ağaçlardan öğrendim

dalgalı saçların kalem tutan kaşların
yorgun bakışların hatrına
ya fitilimi ateşle
ya da biraz mavi bağışla
ruhundaki yaşların
yazların kışların hatrına...

2…gerçek nedir rûh-ı revânım
bana mavi b/akmayan bir hayal göster
yanında sönük kalan sokak lambaları
roma rakamları, ters kelepçe takılmış
benekli kollarıyla kahverengi denizler
deli mi şair mi diyecek
sana senden başka kim ne söyleyecek

dudakların durulmaya hazır bir yılkı atı
boynundaki muskanın içi boş
bin bir masal birikmiş yastığının altında
boş bir mabet gibi seni bekliyor gönlüm
davet bekleme su gibi ak gel
belkileri keşkeleri bırak gel
lady macbeth gibi seni bekliyor gönlüm…

3…sana aşık olmak için çok nedenim var
bir sürü kedi bir sürü canım var
bakışlarını kaçırma öyle
ışığı kırma beyaz bir meleksin
şarkılar nasıl rast olmasın
nasıl mest olmasın
saçlarına dokunan rüzgâr
besmeleyi duadan maviyi sudan ayırma

sen ki bir gün görmese yüzünü söner güneş
şaşırır karanlık ruhlara yüzünü döner güneş
bir sufi gibi gözyaşı döküşünde
bir huşu var her boyun büküşünde
için dışın bir serap sanki
sevmek sevişmek ayıp sanki
sökülür duvardan duvar
hiç olmakta ne var

hangi ay hangi mevsim
sayayım sana sensizliği isim isim
şurası kitaplarını düşürdüğün yer
şurası şiirlerini pişirdiğin yer
az mı doğaçlama kadeh kırdın
az mı fesleğen koktun koşar adım
ey göçmen kuşların ana dili
vakitsiz intiharların mahzun kandili
a’rafta unuttuğun bestesiz bir bedenim var
sana aşık olmak için çok nedenim var...

4…doymuyorum yazmalara sana ben
ister lades de ister deme sobe
her yerde bulurum kokundan seni
her yerde senin olurum
ey mavi uçurtma
ey şehirleri süsleyen serap
yaşamak makamların en istanbul’u seni
sonsuzluk avuçlarında yerle yeksan

doymuyorum bakmalara sana ben
ümüğümde nefesinin izi
nefes alamaz ruhum sensiz ölür
yarınlar ki ölülerin çeyizi
riyalı rüyalar renkli olur
derilerimiz ruhumuza vurulmuş
birer kelepçe süveyda
yalan söylersem beyazından bir gün
olur a lavanta hanımeli açelya
ona da inan sensindir
düştüğüm o dipsiz gayya...

5…kaşların kirpiklerin gözlerin
hangisinden başlasam bilmem ki öpmeye
kaşlarından başlasam kirpiklerine sıra gelmez
kirpiklerinden başlasam kılıç çeker gözlerin

parmak uçların avuç için saçların
hangisinden başlasam bilmem ki koklamaya
parmak uçlarından başlasam avuç içine sıra gelmez
avuç içinden başlasam alev alır saçların

martıların mavilerin yeminlerin
hangisinden başlasam bilmem ki anlatmaya...

6...gözlerin renk renk
bakışların dalgacı mahmut
özleyince ela oluyor
gizleyince kara, heyecanını
mavi bulutlara karışıyor şımarınca
sabır yeşili, küsünce
benimki kahverengi
gri kehribar
nasıl bakıyorsan öyle gözlerime
gah gökyüzün oluyorum
gah dibinde Yusuf kuyunun
hangi dilde ne istersen
gece gündüz seher
gözlerinle söyle gözlerime...

7...arkan dönükken konuşmanın rahatlığı bu biraz da
şuh muyum sarhoş mu bir de bana sor
burnunun dikine gidiyor boyuna aşk
duru durağı yok çark etmelerin fark edilememelerin
deniz eski defterleri karıştırıyor

daha dün gibi deh dediğimiz dertler göz göze
mavi bir iplik bağlardık serçe parmaklarımıza
bulutlar nerde biz orda
kıskançlıktan dudaklarını ısırırdı hasret
baykal’dan kaçarken ardımıza bile bakmazdık

şifadır derler nisan yağmuru ıslanalım haydi
karda kürek çekelim
papatyalar fal bakmaya gitmiş komşu ülkelere
hesap makinesinde kalsın hesaplar
karanlıktan kalbi olmayanlar korkar

ey çukurda meneviş açan çocuk
ey hayat denen ölümün dikiz aynası
daha ne kadar buğulu bir camın
ardında eylül kupürleri biriktireceksin
mutluluk o sandığın uzak ülke değil
kendine hoş geldin...