Yine kalabalık

Heykelin meydanı boş kalmıyor
Her gün bir dava görülüyor
Hâkimi savcısı avukatı yok
Kah davul zurna çalıyorlar
Kah çığlık çığlığa slogan
Ne zaman ulusa insen
At üstüne heybetli ata
Sanki parmak salıyor

Ne zaman ulusa insem kalabalık
Heykelden yukarı mağazalar
Dökmüş pırtı parça esvapları
Hep çığırtkan kapılara gel gel
Hep yoksul semtlerden gelen
Hep yaşlı amcalar teyzeler
Bir fukaralık çöker üstüme
Hep fukara gezenler seyah

Heykelden yukarı çıkıyorum hal
Halde envaye çeşit gıda mal
Boydan boya mazgallarda koku
Balıkçılar su serpiyor tezgâha
Sebzeciler meyveciler dip dipe
Kimi su serper kimi bezle siler
Ses gürültüler birbirine karışır

Ne zaman ulusa insem o park
Hal karşısında emekli ağırlar
Heykel gibi sessiz gözler uzak
Zaman mı geçiriyorlar bilmem
Belki de zamanı bekliyorlar
Ne zaman ulusa insem şehir
Erir avuçlarımda insanlık

Coşkûnî