YOZGAT DESTANI

Bozok yaylasında şahlanır yürek,
Yiğitce ocağı yanar Yozgatın
Her karış toprağı bir kutlu emek,
Aşa alın teri siner yozgatın

Delice çağlayıp coşar dereler,
Medeniyet dolu güzel yöreler
Ezan ile çınlar yüksek tepeler,
İmanla yükselir suru Yozgattın

Çapanoğlu izi kalmış çağında,
Al bayrağı dalgalanır dağında.
Şehitler uyurken vatan bağrında,
Minnet hiç eksilmez yâri Yozgat’ın.

Çamlık serinliği sarar ovayı,
Rüzgârı okşarken her bir kayayı.
Atalar emanet etmiş burayı,
Kutludur toprağı taşı Yozgat’ın.

Sofrası açıktır gelen yolcuya,
Gönlünü verir de düşmez kaygıya.
Zulme baş eğmez mert Anadolu’ya,
Can olur her bir ferdi Yozgat’ın.

Kınalı kuzular gider cepheye,
Selâm durur dağlar şanlı nefer’e.
Bin yıllık destandır dilden sefere,
Sönmez istiklâlin nârı Yozgat’ın.

Ne vakit vatana uzansa eller,
Şahlanır Bozok’ta yiğit gönüller.
Ay yıldız uğruna can veren erler,
Bitmeyen destansı koru Yozgat’ın.

Anlatmak isterdim, sözüm yetmedi,
Kalemim büyüklüğün ölçüp bitmedi.
Hep hatırda unutulup yitmedi
Ebedî yaşayacak şanı Yozgat’ın
Şerife Bozoğlan Eker