Narin ve güçlü bedenini hazırla gerçek mekanımız olan toprağa!
Benzersin zamanı geldiğinde yere düşmüş sararmış yaprağa.
Güvenme çok özene bezene yaptırdığın şatafatlı konağa!
Bırak gururu kibiri elinden mütevazı ol toprak gibi!
Yaman olur sonra hal ve ahvalin çıkamazsın sokağa!

Günü geldiğinde, dürülecek defterin, bakılmaz hamala ağaya!
Teslim ederken ruhunu, dönersin kırmızı görmüş azgın boğaya!
Aklını başına devşirmezsen, müstahak olursun her türlü dayağa,
İşin kolayına kaçmadan, onun yüceliğine iman etmek istersen ,
Gerektiği gibi bakarsan, gizleyemezsin hayranlığını, aşık olursun doğaya!

Birer, birer soracaklar daracık kabirde yaptıklarının hesabını!
Bu fani dünyada ektiklerinin, ahiret de kaldıracaksın hasadını!
Şatır bir güvercin dahi olsan, uçamayacaksın, kıracaklar kanadını!
Dünya nimetlerini acılaştıran ölümü hiç unutmamalısın ki,
Zikredesin şevkle her daim şerefli bir insana yaraşır şekilde yaradanı!

Her şeyi yıkıp yapmak kolaydır ama kırılmamalı insan kalbi asla ve asla!
Kul olursan yerin göğün sahibine, cehennem zebanilerine rastlamazsın asla!
Fani olan şeylerden medet ummamalısın sen yaşadıkça!
Bırakacaksın, günü ve zamanı geldiğinde, fani olan her şeyi burada,
Bunları yaparsan mutlu olursun her iki cihanda da pişman olmazsın asla ve kat’a!
18-19/07/2007