Bir kadını severken nolur yormayın.
"Nasıl olsa affeder" deyip lütfen kırmayın.
Çünkü kadın...
en çok sevdiğine güvenir.
En güvendiği elde yara alır.
En beklemediği lafla susar.

Unutmayın;
Kadın sabır ister,
ilgi ister,
"zaten benim" diye ihmal etmez,
Yürekten uğurlanan kadın,
tekrar geri dönmez.
Bir kere bavulunu topladı mı,
gözyaşları valizine dolmuş demektir.
Döktüğün her damla,
onu senden bir adım daha uzaklaştırır.

Bir gün dönüp baktığında,
"ben onu çok sevdim" dersin.
Ama o çoktan,
senin "idare eder" dediğin yerde donmuştur.

Kadın sevince ana olur,
yar olur,
yuva olur.
Ama bir kere yıkılırsa,
enkazın altında kalırsın.

Seviyorsan sahip çık.
Kırıldıysa özür dile.
Yorulduysa omuz ol.
Çünkü bir gün o da yorulur...
Ve gittiği gün,
arkasında ne seni bırakır,
ne de "belki"leri.
Dinçer Dayı...*