Hey sevgili, ses ver bu sessiz geceme.
Müsaade et, bırak dökeyim içimi sevda denizine.
Yazalım seninle bir, bir hece hece kalbimize.
Çünkü kalemim sensiz mürekkep tutmuyor.

Gece çökünce başlar hasret.
Saatler ağırlaşır, duvarlar daralır.
Gözler hep sevdiğinin yolunu gözler elbet.
Pencereye her vuran rüzgar,
"acaba o mu?" diye kalbimde çalar.

Bir ses ver ki dinsin bu çile.
Bir "alo" de yeter.
Sevdalı kalbim bir rahatlasın.
Özüne dönsün, yerine otursun.
Nolur cevap ver.
Bir ses ver, o bana yeter.
Dünyayı versen yetmez,
bir nefesin yeter.

Merak ediyorum...
Uzaklarda mısın, yoksa derinlerde mi?
Derin bir uykuda mısın,
yoksa derdine derman mı arıyorsun?
Lütfen...
Sen benim gönlümün bir ışığımsın.
Sönersem karanlıkta kalırım.

Yalvarıyorum lütfen.
Selamı sabahı kesme ne olur.
"Günaydın" deme, "iyi geceler" deme.
Sadece "buradayım" de.
Bu garip gönül sonra sensiz kaybolur.
Kaybolur da bir daha bulunamaz.

Cevap ver hey sevgilim!
Duyuyor musun beni?
Duydun mu yalvarışımı,
yakarışımı, sesimi?
Telefon çalsa yüreğim duruyor.
Mesaj gelse nefesim kesiliyor.
Ama ne çalan var,
ne yazan...

Unutma...
Seninle alırım ancak nefesimi.
Sensiz her nefes,
yarım kalmış bir dua gibi.
Bir ses ver...
Ölmeyeyim.
Bir ses ver...
Yaşayım.
Dinçer Dayı