Hani olur ya bir gün,
bir sokakta kesişirse yollarımız,
hiçbir şey söylemeden sadece tebessüm eder bakarım gözlerine.
Tutarım o pamuk ellerinden.
"Dur nolur hemen gitme."
Bir arkadaş gibi..

Gel oturalım bir yerde,
ya da bir kapının önünde,
bir parka gidelim,
belki de bir bankta otururuz.

Rüzgâr saçlarımızı dağıtırken,
çay soğur elimizde ama laf bitmez.
Geçmişin hatrına hal hatır sorar,
özlem gideririz...

Gözlerimiz güler ama,
içimizde bin tane "keşke" konuşur.
Anlatamadıklarımızı sessizlik anlatır.

Sonra mı?
Kalkarız ağır.
Sen yoluna, ben yoluma...
Ama giderken ardıma bakarım.
Sen de dönüp bakarsın bilirim.

Ve o bakışta bin yıllık vedalaşma olur.
Kelime yok, sitem yok.
Sadece iki insan...
Bir ömre sığdıramadığını,
bir bankta yarım saatte yaşamış.

Yaaaa arkadaş...
Bazı buluşmalar kavuşmak için değilmiş.
Sadece "iyi ki vardın" demek içinmiş.

Dinçer Dayı