Kırdı kalemi
Kağıda saçıldı
Tüm düş kırıklıklarım
İçimde bir yerde
Bir vagon homurdandı
Bavulu yere saçıldı
Son yolcunun
Yandı bileti
Geç kaldı

Mermerlere dağılan
Şiirlerim
Şarkılarım
Sevdalığım
Sessizce uğurlandı
Koptu zaten kopacak olan
Geç kaldı

Sustum sanıyordu
Benim kalemimde
Mürekkep bitmişti oysa
Geç kaldı

Bir vagondu yola çıkan geceden
Bir ses bir harfe
Bir harf diğerine
Ve bir isim dilimin ucunda
Öksüz bırakılmış
Birbirine sarılıyordu
Geç kaldı

İçimdeki tüm sesleri
Tüm harflerini yakıp isminin
Mağlup bir Gururla içime çektim
Bir vagondu yola çıkan geceden
Kimsenin el sallamadığı
Bilmediği hiç kimsenin
Yanlış istasyonlarında tüm şehrin
Herbirinde birer sigara içtim.
Onun için.
Geç kaldı

Bir vagondu yola çıkan geceden
Dudaklarımdaki duman
Bir veda busesi
Sokak lambalarıyla raks ediyordu
Geç kaldı

Bu vaktinde gecenin
Dökülen her heceyi
Her harfini isminin
Banklar
kaldırımlar
Sokak kedileri tüm şehrin
Sayıklıyordu
Hatırlıyordu
Unutmuyordu


Bir vagondu yola çıkan geceden
Gecenin üçüydü
Geç kaldı.