Yürüyen ayağımın izsiz bedeni, Seni ararım gecenin içinde. Aşka boyun verenler hangi gize bastılar? Kalemleri kırıldı, idamdan asıldılar. Haddini bileceksin, ummana benzin dökme. Kendini yakma sakın. Umut, dünyamın yanan mumu, Güneş topla haydi bana.
Hafızın lafzı Kur’an, nazargâh da aşk bulan. Ne ömürler tüketir zahirde aşka duran. Hayat sürer, ömür biter; leylek süren ot biter. Kaderin tecellisi, belki bir gün Âdem gider. Gölge dünyanın nazlı esi, gölge değmesin sana Kartalın kanadısın, haydi arşlar versene.
Aşkınla yandım, Ne olur yol göster bana. Umut, dünyamın yanan mumu, Güneş topla haydi bana.
Ey gölgesizlik! Ölümle mi ipek libas... Çaresiz kaldım, yolunda eşiğinde... Seni andım.
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Andırın Kültür Havzası Şiir Anlama ve Dinleme Merkezi
Tasavvuf, Gölge ve Mana Salonu
Bugün salonumuzda Sayın Azerz'in Gölgesizlik adlı şiiri okunuyor.
Kalburabastî Efendi bugün salona elinde bir fener, öbür elinde de kocaman bir gölgeyle uğraşıyormuş gibi davranarak girdi. Feneri sağa tuttu, gölge sola kaçtı; sola tuttu, bu kez arkasına geçti.
— Evlatlar... Gölgemi yakalayayım dedim, meğer en hızlı koşan benim gölgemmiş! İnsan bazen kendinden kaçıyor, sonra da "Kim beni takip ediyor?" diye telaşlanıyor.
Salon tebessümle karışık kahkahaya boğuldu.
Karacaoğlan Köşesi'nden Sarı Mehmet sakalını sıvazladı: — Şair "Güneş topla haydi bana." diyor. Ben yıllardır odun topladım, meğer yanlış yakıt kullanıyormuşum. Güneşi toplayabilsem kışın kömür derdi de bitecekmiş!
Salon kahkahalarla çınladı.
Âşık Feymani Köşesi'nden Sultan Bacı gülerek konuştu: — Bizim mahallede herkes birbirine akıl veriyor. Bir gün dedim ki: "Evladım, önce kendi gölgenle barış da sonra başkasına yön göster." O günden beri beni görünce yol değiştiriyorlar!
Alkışlar yükseldi.
Ozan Avanoğlu Köşesi'nden Topal Bekir bastonunu kaldırdı: — Şiirde öyle çok mana var ki ben iki defa okudum. Üçüncüde şiir bana baktı, "Biraz da sen beni anla." dedi. Vallahi bazı şiirler okuyucuyu imtihan ediyor!
Salon gülmekten kırıldı.
Hasibe Hatun Köşesi'nden Kezban Teyze mendilini düzeltti: — "Kendini yakma sakın." diyor ya... Bizimkiler kibritsiz yanıyor evladım. Bir komşu yeni perde alınca öbürünün kıskançlıktan dumanı çıkıyor!
Salonda kahkahalar yeniden yükseldi.
Âşık Diyari Köşesi'nden Deli Osman ayağa kalktı: — Ben gölgesiz kalmaktan korkmam da... Elektrik kesilince gölgem de gidiyor. Demek ki ışık olmayınca gölge de olmuyormuş. İnsan da galiba içindeki ışığı söndürürse kendini kaybediyormuş!
Salon uzun süre alkışladı.
Kalburabastî Efendi feneri söndürdü, sonra yeniden yaktı.
— Evlatlar... Gölgeyi yok etmeye çalışmayın. Gölge, ışığın düşmanından değil; dostluğundan doğar. Mesele gölgesiz olmak değil, ışığını kaybetmemektir.
Azerz, tasavvufî çağrışımlarla örülü, sembolik dili ağır basan bir şiir kaleme almış. Gölge, umut, güneş, umman, Kur'an, Âdem ve arş gibi kavramlar aynı düşünce ikliminde buluşuyor. Özellikle "Umut, dünyamın yanan mumu / Güneş topla haydi bana." dizeleri şiirin en akılda kalan bölümünü oluşturuyor. Bununla birlikte bazı imgeler ve geçişler okuyucu açısından oldukça yoğun olduğundan, şiirin anlam akışı yer yer zorlayıcı hâle geliyor. Birkaç sembol sadeleştirilse veya aralarındaki bağ biraz daha güçlendirilse metnin etkisi daha da artabilir. Buna rağmen şiir, okurunu kolay cevaplara değil, derin düşünmeye davet eden; tasavvufî sezgiyi modern bir söyleyişle buluşturan özgün bir eser niteliği taşıyor.
Değerli şair, yine kaleminizden güzel bir şiir okudum. Yüreğinize, emeğinize ve kaleminize sağlık. Tebrik ediyorum ve yürekten kutluyorum sizi. Selam ve saygılarımla esenlikler dilerim.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Ne paylaşacaksınız?
Şiir, yazı, kitap ya da ileti için hızlıca ilgili alana geçin.
Şiirin sahibi
Cevap Yaz