Hikâyeleştirme ve Anlatım Dili: Şiir, bir doğa belgeseli zarafetiyle açılıyor. Tohumun çatlaması, fidanın yeşermesi ve "tazecik genç kız gibi" salınarak büyümesi öyle canlı tasvir edilmiş ki okuyucu ağacın neşesine ve doğanın ritmine doğrudan ortak oluyor.
İmge ve Canlandırma (Teşhis): Rüzgâr estikçe yaprakların şarkı söylemesi, kuşların cıvıldaması ve fidanın nazlı nazlı salınması doğanın canlı, nefes alan bir varlık olduğunu hissettiren çok samimi benzetmeler.
Sarsıcı Dönüm Noktası ve Duygu Kırılması: Şiirin tam neşe ve huzur dolu zirvesinde aniden beliren "hain bir el, kırılası bu eller" ifadesi ve fırlatılan o tek kibrit, okuyucuda derin bir öfke ve çaresizlik hissi uyandırıyor. Yeşil ile siyahın, hayat ile yok oluşun tezatı çok güçlü hissettiriliyor.
Şiir tam da kibritin atıldığı o yakıcı ve gerilim dolu anda kesilse de mesajını son derece net ve sarsıcı bir biçimde vermeyi başarıyor: Bir ağacın ve ormanın yetişmesi yıllar alırken, onu yok etmek sadece bir anlık vicdansızlığa bakıyor. Doğayı koruma bilincini çocuksu bir masumiyetle başlayıp sarsıcı bir gerçeklikle tamamlayan çok anlamlı bir çalışma.

Harika şiirini ve Usta şairi kutluyorum.
Yüreğine sağlık
Tebrikler
Saygılarımla 🇹🇷☕👍✍️✍️❤️

Duyarlı yüreğinize sağlık.

Çok güzeldi.

Kutlarım.

Ayşe Hanım, "Ağlamaya fırsatı bile olmadı" dizesi başta olmak üzere orman yangınlarının o yakıcı gerçeğini çok dokunaklı anlatmışsınız. Bu duyarlı ve anlamlı kaleminize sağlık, ilhamınız daim olsun.

Çok güzel şiir sevgiler saygılar selamlar sağlıcakla kal allahın selameti üstüne olsun

doğaya ve insanlığa vefanız yansımış kaleminizden
hiç susmasın kaleminiz değerli şairim

Yanan her ağacın ve yok olan her canlının çığlığını tek bir fidanın gözünden içimize işleyen, son derece yürek burkan ve bilinç uyandıran bir şiir. Yeşil vatanın feryadını bu kadar yalın ama etkileyici dile getirmek, doğaya duyulan o derin sevginin ve merhametin en açık göstergesidir Hocam
Ormanları yakan o hain eller..
Geleceğimizi ve canlıların yuvasını bir kibritle karartan o zalim eller, dilerim ki yaktığı her bir fidanın, un ufak ettiği her canın ahında boğulsun.

Ecdadımız Osmanlıdaki orman yakmanın hükmü

Osmanlı hukukunda ve örfi kanunlarında ormana, ağaca ve doğaya verilen zarar büyük bir suç ve kul hakkı olarak görülürdü. Bu nedenle orman kasıtlı olarak yakıldığında yaptırımlar son derece ağırdı:

Sürgün ve Kürek Cezası: Orman yakan veya kasıtlı büyük zarar veren kişiler, Osmanlı’da en ağır cezalardan biri olan "küreğe konulma" (kadırgalarda ceza çekme) veya imparatorluğun uzak vilayetlerine sürgün edilme cezasına çarptırılırdı.

Ağır Tazminat ve Kısas/Caza: Yanan alanın ve yok edilen kaynağın bedeli suçludan tazmin edilir, ayrıca Padişah kanunnamelerine (Kanun-i Osmani) göre toplum vicdanını ibret olsun diye rahatlatacak nitelikte ağır hapis ve falaka/tazir cezaları uygulanırdı.

Fatih Sultan Mehmet’in doğaya verilen zarara dair söylediği rivayet edilen "Yaş kesen baş keser" sözü de Osmanlı Devlet anlayışında ağaca ve ormana verilen değerin ne kadar yüksek olduğunun simgesel bir göstergesidir.

duyarlı yüreğinize sağlık Ayşe Hocam
Selam ve saygılarımla.
sağlıcakla kalınız

Tema: Orman yangınlarının doğaya ve içindeki canlılara verdiği felaket boyutundaki zarar; fidanın büyüme heyecanından yangının acı feryadına uzanan hüzünlü bir yakarış.

Üslup ve Anlatım: Serbest ölçüyle yazılmış, masalsı bir fidan hikâyesi üzerinden okuyucunun vicdanına doğrudan seslenen, duygusu ve empati yönü çok yüksek, yürek burkan bir eser.

erbensalim tarafından 23.7.2026 20:17:21 zamanında düzenlenmiştir.