Sabahları serin bir rüzgar eser
Ne bir dalı üzer
Ne rüzgar susar
Güneşle havayı alır içine
Hanımeli, lavanta kokardı yine
Şairin diliyle şiirler yazar
Şairler susar…


Yine sakin rüzgar okşar kapımı

Akıl kime uyar
Bir deli mavi
Hayatı sürükler ardınca rüzgar
Atar etrafa kulaçlarını
Met-Cezir yaşantı derbeder eder
Rüzgarlı diliyle mısralar uzar
Şairler susar…


Sabahları yüzümü şu rüzgar okşar
Erkenden uyarır didelerimi

Ne o beni tanır

Ne de ben onu

Suratıma çarpar hatalarımı

Niçin kıpırdatır acılarımı?

İçimi daraltır, bir efkar basar

Şairler susar...


Tanınmaz yüzümü bir ressam çizer

Tual’de görünür fırça izleri

Yeşil renkli olmalı mıydı gözleri?
Yarım kalan şiir, şaire kızar
Şairler susar…
22.7.2026 Emir Şıktaş