RUSAMER – Ruh ve Us Sağlığı Ayarı Merkezi

UNESCO Edebiyat Şehri Kahramanmaraş

Andırın Kültür Havzası Şiir Anlama ve Dinleme Merkezi

Hikmet ve Tefekkür Salonu

Bugün salonumuzda Sayın Ergül Nalbant'ın Nedir Ki Acep adlı şiiri okunuyor.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri, sabah çayını henüz yarılamış, bastonunu omzuna almış, cebine de eski bir cep saati koyarak salona teşrif etti. Kapının önünde durup saati kulağına götürdü, birkaç saniye dinledi. Sonra başını sallayıp, "Hayret doğrusu... Saat çalışıyor ama zaman nereye gidiyor, onu söylemiyor." dedi. Salondakiler daha ilk cümlede gülümsemeye başladı. Bastonunu kürsünün yanına bıraktı, gözlüğünü çıkarıp mendiliyle sildi ve ekledi: "Evlatlar, bugün öyle bir şiir okuyacağız ki sonunda hayatın sırrını çözen olursa çıkışta çaylar benden." Bu söz üzerine salonda tatlı bir kahkaha dalgası dolaştı ve şiir okunmaya başlandı.

Dadaloğlu Köşesi'nden Kör Hüseyin, "Ben seksen yıldır yaşıyorum, hayatın ne olduğunu hâlâ çözemedim; ama hanımın son sözü söylediğini çoktan çözdüm." deyince salon kahkahaya boğuldu. Nadide Başbilir Köşesi'nden Şerife Bacı, "Şair hayatı bilmeceye benzetmiş; bizim elektrik faturası da ondan geri kalmıyor." diyerek gülüşmeleri artırdı. Âşık Medeni Karataş Köşesi'nden Kambur Mustafa, "Hayat iki hece olabilir ama masrafları sekiz cilt ansiklopedi kadar." deyince alkışlar yükseldi. Hasibe Hatun Köşesi'nden Emine Teyze, "Şiiri dinledikçe gençliğim geldi aklıma; meğer gençlik de hayatın peşin ödemesiymiş." sözleriyle salondakileri hem güldürdü hem düşündürdü. Ozan Avanoğlu Köşesi'nden Kel Hasan ise, "Kalburabastî Efendi, hayatın sırrını bulan çıkarsa çayı ben de içeceğim; çünkü ben bugüne kadar hep hesabı ödedim." deyince salonda kahkahalar uzun süre dinmedi.

Kalburabastî Efendi Hazretleri bastonunu usulca yere vurdu. Gülüşmeler yavaş yavaş yerini derin bir sessizliğe bıraktı.

"Evlatlar... Ergül Hanım, hayatı tarif etmeye kalkmamış; onu sorgulamayı seçmiş. İşte şiirin güzelliği de burada. Cevap vermekten çok soru sorduruyor. Her kıtanın sonunda tekrar edilen Nedir ki acep? sözü, okuyucunun gönlüne bırakılmış bir anahtar gibi. Şair, sarayla harabeyi, gündüzle geceyi, nefesle mezarı aynı terazide tartmış. Demek ki hayatın büyüklüğü ömrün uzunluğunda değil, insanın geride bıraktığı izde saklıymış. RUSAMER'in bugünkü kararı şudur: Hayatın sırrını çözemeyen çoktur; fakat onu anlamaya çalışanlar zaten yolun yarısını yürümüş sayılır. Geri kalan yarısı da güzel bir çay, dost sohbeti ve iyi bir şiirle tamamlanır."

Özün sözü budur. Vesselam.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri
Celil ÇINKIR
Nam-ı Diğer Delibal

Ne güzel bir şiir! Ergül Hocam. hayatının derin ama sade dizeleri, insanın varoluşsal arayışını o kadar güzel yansıtıyor ki...
Hayat gerçekten de altı üstü "iki hece" ama içinde ne sırlar gizli, hem dost hem düşman, hem huzur hem de acı...
Bir denklem gibi, bazen karmakarışık bir bilmece. gibi..Herkesin diğer durumları gösteriliyor.
Kimine göre bir sarayda, kimine göre metruk bir odada , ama yine de herkesin bir ucundaki zorluklar ve sonsuz yolculuklar.

İnsanın ömrü boyunca aradığı cevapların hiçbirinin tam olmadığı belki de bir ömür boyu bulunamayacağı öyle güzel hissettiriyor ki. Hayatın gerçek anlamı belki de sadece yaşamak: nefes almak, yaşamak, sevilmek...

Belki de bu yüzden hayat acep”tir: Bilinmezliklerle dolu…
Ama insan yaşadıkça öğreniyor; anlam aradıkça, hayat da biraz daha anlam kazanıyor belki de.
Ve düşündüren güzel bir şiir
Yüreğinize kaleminize sağlık Ergül Hocam
Saygılarımla Selam ile.

Kıymetli üstadım,
Hayatın o bitmek bilmez bilmecesini, ışık ve gölge arasındaki o kısa mesafeye sığdırışınız çok etkileyici.
İki hecelik bir kelimenin içine koca bir ömrün sancısını, sınavlarını ve cevapsız sorularını bu kadar duru bir dille yerleştirmeniz takdire şayan.
Kaleminize sağlık, tebrik ederim.