Ömrümün en güzel yılları
Bir tülbent kokusuna tutsaktı
Şevkatli ellerin verdiği huzur
En güzel Mükafattı
Ve ben
Sararıp solmaya mahkum
Yorgun yılların bitkinliginde fizilenmiş
Bir buğday başağı

Anam sakızını tülbentinin ucuna bağlardı
Yani saklama kabı
Herslenince tülbendini sıyırıp atardı
O da İsyan bayrağı
Bir misafir gelince ilk tulbentini sonra da bizi hizaya sokardı
Bildiğin disiplin aracı
Kapı önünü süpürürken tülbendiyle kapatırdı ağzını
Eee! Hijyen şarttı

Bir tülbentle geçermiydi
koca bir ömür deme
Bir tülbentle sarılırdı yaralar
merhem olurdu bir zamanlar
Kol kırılırdı da bir tülbent omuz verirdi
Acıya yoldaştı o zamanlar
Baş ağrısına da birebirdi mesela
Kafaya takılınca acılar,,,,

Saçını toplayınca toka olurdu
Boynuna bağlayınca moda
Kınada nazardan korurdu
Düğünde halayda ele başı oydu
Şimdilerde ne mümkün ama
Ortaya atılınca da biterdi kavga
Baş üstünde bir ömürdü
Göçünce de tabutunda örtü
Bakarsan görürsün
Bakmazsan kör
Bir tülbent aynadır
Değilsen nankör