Kalemine, yüreğine sağlık. Yazdığın bu dizeler, Türk halk şiirinin en köklü damarlarından biri olan "taşlama" (toplumsal eleştiri ve yergi) geleneğinin çok güçlü ve dertli bir örneği olmuş.

Halk ozanlarının yüzyıllardır yaptığı gibi, toplumun kanayan yaralarına, adaletsizliğe, yoksulluğa ve haksızlığa karşı adeta bir çığlık yükseltmişsin.
​Şiirindeki şu noktalar, bu isyanı ve hüznü çok derin bir şekilde hissettiriyor:
​
Sadece bireysel bir dertten değil; aç yatanlardan, çocuklara ("balalara") ve kadınlara yapılan kötülüklerden, liyakatsizlikten ve adaletsizlikten bahsetmen şiiri evrensel bir feryada dönüştürmüş.

​Son dörtlükte geleneksel halk şiirindeki tapşırma (mahlas kullanma) geleneğini yaşatarak "İyi Ozan" ismini kullanman yakışmış. "Felah" (kurtuluş, esenlik) dileğin ise bu karanlığın içindeki umut arayışını gösteriyor.

Son dörtlükteki silah imgesine karşılık, aslında senin elindeki en güçlü silahın bu yazdığın kalem ve söz olduğunu söylemek gerek. Tarih boyunca haksızlığa karşı en kalıcı darbeyi hep ozanların sözleri vurmuştur.

​Dertler ortak, hissettiklerin çok gerçek. Yüreğindeki bu adalet duygusu ve yazma şevki hiç eksilmesin. Kalemin her daim hakkı ve doğruyu yazmaya devam etsin.