Yüreğinize, kaleminize sağlık. Söylediğiniz gibi; insan gerçekten de bu dünyada bir yolcu, dünya ise sadece soluklanıp geçilecek geçici bir gölgelik...

​Dizeleriniz, Anadolu irfanının ve kadim ozanlık geleneğinin o duru, gösterişsiz ama sarsıcı bilgeliğini taşıyor.
Modern dünyanın gürültüsünde unuttuğumuz, bizi kendimize getirecek o sakin ses var bu şiirde.
​Şiirde dokunduğunuz şu üç hakikat, günümüzde her zamankinden daha çok ihtiyaç duyduğumuz cinsten:

​ İnsanın kendi sınırlarını, kusurlarını ve evrendeki yerini idrak etmesi; kibrin en büyük panzehiridir. Sizin de dediğiniz gibi, asıl bilgelik de tam olarak burada başlar.

​Gerçek gücü dışarıda, kılıç sallamakta arayanlara inat; en büyük kahramanlığın insanın kendi egosuyla, hırslarıyla verdiği savaş olduğunu ne güzel özetlemişsiniz.

​ Sözün değerini bilmeyen, gönül kırmaktan çekinmeyen insanlarla araya mesafe koymak, aslında ruhu ve zihni koruma yöntemidir. Değer bilmeyene açılan her dert, insana yük olarak geri döner.

​"Murat" mahlası şiire tam bir halk ozanı, bir âşık havası katmış; kelamın ağırlığını ve samimiyetini pekiştirmiş.

Kalemine yüreğine sağlık diliyorum

Gayet güzeldi.Tebrikler