0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
82
Okunma
Şimdi kapattım gözlerimi...
Geçmişe gidiyorum.
Hatalarıma,
Yanlışlarıma,
Dert edindiğim tasa,
Boşa harcadığım yıllara...
Ömrümün büyük bir kısmı geçmiş saflıkla.
Herkese inanıp kanmakla...
Beyhude zaman harcamakla.
Değmezmiş meğer.
Hiçbir şeye,
Hiç kimseye bu kadar değer vermekle.
Kim "can" dediyse koştum kollarımı açarak.
"Canım" diyerek sarıldım.
Herkes benden bir şeyler aldı.
Alamayanlar kopardı.
Yüzüme güleni dost sandım.
Yalanlarına kandım.
Hep ortada kaldım.
Ama ne yandım...
Ben bedeller ödeyerek dersimi aldım.
Herkesi insan sandım.
Dost sandım.
Bana yanlış yapmaz sandım.
Ama hep kandım.
Aldandım.
Söylediklerinin üçü sağlam çıktıysa,
Beşi yalan...
Şimdi soruyorum kendime:
Ben şimdi kime inanayım?
Neden inanayım?
Dinçer Dayı
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
