MASUM ŞİİRLER

Defterler dolusu şiiri yaktım,
Yanarken ardından hüzünle baktım.
Üzüldüm, yıllarca kafaya taktım.
Masum şiirlerin suçu neydi ki?

Onlar ki sevgiye muhtaç bebekti,
Her biri kıymetli birer emekti.
Onlar benim için evlat demekti.
Masum şiirlerin suçu neydi ki?

İçinde özlemim, aşkım var idi.
Gençlik coşkularım, kuşkum var idi.
O şiirler bana gerçek yâr idi.
Masum şiirlerin suçu neydi ki?

Yanarken kıvılcım sıçradı cana,
Ben de küle döndüm hep yana yana.
Bir inat uğruna kıydık onlara.
Masum şiirlerin suçu neydi ki?

O olay şiirden beni soğuttu,
Ruhumu bin parça böldü, dağıttı.
Bu şiir, yananlar için ağıttı.
Masum şiirlerin suçu neydi ki?

Ergül’üm, ilhama bile darıldım.
Acımı içime gömdüm, duruldum.
Yeniden kaleme koştum, sarıldım.
Masum şiirlerin suçu neydi ki?

Ergül NALBANT - 12.07.2026 – 23:50
--------------------------------------------------------------
Dost Kalemlerden;

Biraz keder biraz hüzün seçmiştim
Duyguları yeni baştan içmiştim
Her birine eşsiz paha biçmiştim
Masum şiirlerin suçu neydi ki? -----(Berlin)
-------------------------------------------------------------
Kimi bir umuttur, kimi ise sır,
Bir yangın başlamış bul kimde kusur
Küllerin altında kalan kaç asır.
Masum şiirlerin suçu neydi ki? ----(Mesut TÜTÜNCÜLER)