Şarabı bana testi den sun Yârin kokusu gelir o zaman Evrende asla bir şey kaybolmaz O kokuyu testi den sanırsın
Aşk peşinde koşarsan, tutmasını bil Ömür tükendi sanma, sonsuz ömür var Hayat bir derya deniz, yüzmesini bil O denizin her damlasında, hayat var
Irmağa bakınca görürsün, saf temiz içini Bulandırma suyu, yoksa göremezsin dibini İnsan bir suya benzer, değişmezse tutar sözünü İçi bulanırsa, göremezsin o gerçek yüzünü
Hüseyin CANBABA
Paylaş:
8 Beğeni
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Bu dizeler, asırlardır bu topraklarda yankılanan tasavvufi ve felsefi düşüncenin, özellikle de Ömer Hayyam ve Mevlânâ gibi bilgelerin nefesini taşıyan çok derin beyitler. Her bir dörtlük, insanın kendi içine dönmesi ve evrenin sırlarını anlaması için birer kapı aralıyor
Şarabı bana testiden sun Yârin kokusu gelir o zaman Evrende asla bir şey kaybolmaz O kokuyu testiden sanırsın
Buradaki "testi", topraktan yapılmıştır ve tasavvufta toprak, insanın aslıdır. "Evrende asla bir şey kaybolmaz" dizesi modern fizikteki kütlenin korunumu kanununa göz kırpsa da, felsefi olarak Devir Nazariyesini anlatır:
Topraktan gelen, toprağa döner; o topraktan bir testi yapılır ve o testiye konan aşk şarabında, aslında o toprağa karışmış olan eski sevgililerin, canların kokusu vardır. İnsan yanılıp kokunun maddeden (testiden) geldiğini sanır, oysa gelen özün (yârin) kokusudur. Aşk peşinde koşarsan, tutmasını bil Ömür tükendi sanma, sonsuz ömür var Hayat bir derya deniz, yüzmesini bil O denizin her damlasında, hayat var
Hayat, hırçın ve uçsuz bucaksız bir denize (deryaya) benzetilmiş. Bu denizde boğulmamak için "yüzmesini bilmek", yani yaşamın getirdiği fırtınalara karşı bilgece bir duruş sergilemek gerekir. Maddi ömür bitse bile, aşkla yaşayan ruh için sonsuz bir hayat (bekā) vardır. Evrenin bütünlüğü o denizin her damlasında gizlidir; yani makrokozmos (evren), mikrokozmosun (insanın) içindedir. Irmağa bakınca görürsün, saf temiz içini Bulandırma suyu, yoksa göremezsin dibini İnsan bir suya benzer, değişmezse tutar sözünü İçi bulanırsa, göremezsin o gerçek yüzünü
İnsan ruhu, berrak bir akarsu gibidir. Ne zaman ki hırs, öfke, yalan veya kibirle o su bulanırsa, insanın ne kendi özünü (dibini) görmesi mümkündür ne de başkalarının onun gerçek yüzünü görmesi. Suyun durgun ve temiz kalması, insanın özüyle ve sözüyle bir olması, yani omurgalı ve dürüst kalması demektir.
Bu şiir bize maddeden manaya geçmeyi, hayatın zorluklarına karşı bilgece yaşamayı ve en önemlisi de ruhumuzun berraklığını korumamızı öğütlüyor. Kaleminize, gönlünüze sağlık; adeta eski bir doğu masalından fırlamış gibi dingin ve derin bir anlatımı var.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Ne paylaşacaksınız?
Şiir, yazı, kitap ya da ileti için hızlıca ilgili alana geçin.
Şiirin sahibi
Cevap Yaz