Emekle, gayretle ve hareketle gelenin bereketini anlatan bu dizeleriniz, aslında hayata karşı nasıl bir duruş sergilememiz gerektiğini hatırlatan bir "hayat felsefesi" olmuş. "Hareketsizlik ne ses getirir, ne de seda" vurgunuz, durgunluğun aslında bir nevi yok oluş, hareketin ise var oluş olduğunu ne kadar yerinde bir teşhisle ortaya koyuyor.
Modern çağın o "bekle ve gör" tavrına karşılık, "hareket et, üret, sesini duyur" diyen bu dinamik üslubunuz, okuyana bir enerji ve motivasyon aşılıyor. Özellikle "kara tren durmuş rayda" metaforuyla, ataletin getirdiği o mahzunluğu ve işlevsizliği çok net bir şekilde betimlemişsiniz.
Bereketin sadece "durup bekleyerek" değil, o çarkın içine girip ter dökerek elde edileceğini bu kadar yalın ve halkın içinden bir dille hatırlattığınız için kaleminize sağlık. Emek veren, yorulan ve üreten herkesin nasibine bu şiirdeki o bereketli hareketten düşsün diyelim. Kaleminiz daim olsun.