Fatma Duran’ın kaleme aldığı bu şiir, içindeki derin umut ve direnç duygusuyla insanı yakalayan, çok içten bir eser.

Kırgınlıklara ("kırık kalbim suskun olsa") rağmen, karamsarlığa teslim olmayı kesin bir dille reddetmesi.

Şaire acının ve sessizliğin geçici olduğunu, sabrın ve umudun insanı ayakta tutan en büyük güç olduğunu çok duru bir dille anlatmış.
​
​ Fırtınanın ardından güneşin doğacağına olan inanç, evrensel bir iyileşme döngüsünü hatırlatıyor.

​Dostluğa İnanç: "İyi bir dost çıkar elbet, siler bütün izleri" dizeleri, insanın insana iyi gelme gücüne ve saf sevgiye olan inancını koruduğunu gösteriyor.
​Yılmamak: Şiirin omurgasını oluşturan en güçlü kelimelerden biri "yılmadım".

Bu, edilgen bir bekleyiş değil; sabırla ve mücadeleyle yürütülen kararlı bir yolculuk.
​Yüreğe dokunan, insana yalnız olmadığını ve her gecenin bir sabahı olduğunu hatırlatan çok güzel bir duruş. Kalemine, yüreğine sağlık Fatma Duran'ın.
TEBRİKLER

Şiir samimi içten dua gibi adeta Yaradan'a yapılan gönülden niyaz gibiydi amin diyelim inşallah Rabbim gönlünüze göre huzur mutluluk versin.
Nice kalıcı şiirlere diyor esenlikler diliyormu.
Kaleminiz kavi ilahamınız bol olsun.
Saygılarımla tebrikler.